SPAJANIE NA ZIMNO

SPAJANIE NA ZIMNO Spajanie na zimno polega na połączeniu dwu elementów, najczęściej blach za pomocą nacisku, wywieranego przez stemple, rolki lub przez spęczanie . Do spęczania nadaje się czyste Al lub stopy o niedużej twardości. Naciski stosowane do blach z czystego Al są rzędu kilkudziesięciu kG/mm2, wymagane odkształcenie wynosi ponad 50010. Zaletą spajania na zimno jest prostota i nieduży koszt urządzeń, wadą nieduża wytrzymałość połączenia. Dlatego metoda ta ograniczona jest do elementów nie przenoszących dużych. Continue reading „SPAJANIE NA ZIMNO”

Oczyszczenie odbywa sie mechanicznie

Do klejów fenolowych należą wytwarzane w Anglii kleje termoutwardzalne Redux. Przykładowo jeden z klejów tego typu nanosi się w temperaturze 140°C a następnie stosuje się nacisk 4+8 kG/cm2 w ciągu 15 minut. Kleje Redux osiągają wytrzymałości na ścinanie do 350 kG/cm2. Do klejów fenolowych należą też wytwarzane w Polsce kleje PWF/A i B. Do klejów epoksydowych należy wytwarzany przez firmę szwajcarską CIBA klej Araldit. Continue reading „Oczyszczenie odbywa sie mechanicznie”

Zagadnienie pomiaru przyczepnosci

Obie graniczne powierzchnie zetknięcia się faz mają specyficzną i sobie właściwą swobodną energię powierzchniową (przyczepność). Zależy to od ich składu chemicznego, wyglądu i postaci, w której występują cząstki na powierzchni danej fazy. Zagadnienie pomiaru przyczepności nie jest dotychczas wystarczająco ściśle i jednoznacznie ujęte. Niektórzy badacze proponują określenie przyczepności współczynnikiem zdolności adsorpcyjnej badanego materiału. Zagadnienie właściwości adsorpcyjnej materiału kamiennego zależnie od jego składu i budowy było opracowane przez Riedla. Continue reading „Zagadnienie pomiaru przyczepnosci”

Cieplo wlasciwe asfaltów

Zmiany, jakie mogą zachodzić w asfalcie przy ogrzewaniu, polegają na odparowaniu składników oleistych, łatwolotnych oraz na przemianach chemicznych, spowodowanych przez utlenienie, polimeryzację oraz tworzenie się składników twardych i kruchych. Ciepło właściwe asfaltów przyjmowane jest dla potrzeb praktycznych w granicach 0,4 do 0,5. Znajomość ciepła właściwego jest konieczna do obliczenia zbiorników na asfalt oraz urządzeń do ogrzewania asfaltu. Temperatury robocze asfaltów są wyższe niż smół drogowych i wynoszą 130 -:- 160 Oc zależnie od gatunku i penetracji asfaltu. Istotną rzeczą przy. Continue reading „Cieplo wlasciwe asfaltów”

Dlugotrwale ogrzewanie i przetrzymywanie asfaltu w kotlach

Długotrwałe ogrzewanie i przetrzymywanie asfaltu w kotłach w wysokiej temperaturze powoduje zmiany chemiczne (powstawanie karbenów) wpływające na kruchość asfaltu i utratę własności wiążących znane w praktyce drogowej pod nazwą przepalenia asfaltu. Podział asfaltów ze względu na zastosowanie Do grupy asfaltów o konsystencji stałej i półstałej należą asfalty otrzymywane jako produkt końcowy destylacji ropy naftowej, czyli są to asfalty ponaftowe. Również do tej grupy zaliczyć należy tzw. asfalty zmiękczone (fluksowane) otrzymywane przez wymieszanie w odpowiednim stosunku twardych asfaltów ponaftowych ze sobą lub też z olejami fluksującymi. Konsystencję tego rodzaju wyraża się w stopniach penetracji ustalonej w temperaturze 25 C. Continue reading „Dlugotrwale ogrzewanie i przetrzymywanie asfaltu w kotlach”

Asfalty izolacyjne

Asfalty izolacyjne specjalne stosuje się do celów specjalnych, jak wyrób lakierów, czerni drukarskiej, do zalewania suchych ogniw. Ponadto należą do nich asfalty do mas izolacyjnych, lepików, powłok do rur itp. Asfalty upłynnione są to produkty asfaltowe o konsystencji cieczy gęstych i półgęstych podobnych z wyglądu do smół. Otrzymuje się je przez dodanie do asfaltu o konsystencji stałej i odpowiedniej penetracji rozpuszczalnika olejowego o dobranej szybkości odparowania. Można je również otrzymać z twardych asfaltów naturalnych, zmiękczanych ponaftowymi, a następnie upłynnionych do wymaganej konsystencji dodatkiem olejów. Continue reading „Asfalty izolacyjne”

Lepkosc asfaltów uplynnionych

Lepkość asfaltów upłynnionych wyraża się podobnie jak lepkość lepieszczy smołowych, tj. w sek wg BTA w 30 C lub w jednostkach EVT. Specjalny gatunek asfaltów upłynnionych stanowią asfalty do użytku na zimno. Są one upłynnione łatwo lotnymi rozpuszczalnikami do konsystencji łatwo płynnej o normalnej temperaturze cieczy dającej się rozlewać lub rozpryskiwać bez podgrzewania. Emulsje asfaltowe stanowią odrębną grupę lepiszczy asfaltowych. Continue reading „Lepkosc asfaltów uplynnionych”

Przyblizone zuzycie jednostkowe emulgatorów anionowych

Przybliżone zużycie jednostkowe emulgatorów anionowych Zależnie od składu chemicznego, pochodzenia, czystości substancji, jej aktywności, jednostkowe jej zużycie jako emulgatora, liczone przeważnie w stosunku do ciężaru gotowej emulsji, jest bardzo różne i może się wahać w szerokich granicach. Zależne to jest również i od rodzaju emulsji, szybko, średnio lub wolno rozpadowej. Oprócz tego pewien wpływ na ilość zużycia emulgatora ma jego złożoność. Przy użyciu kilku substancji chemicznych, zamiast jednego określonego emulgatora, całkowita ilość tych substancji jest czasem mniejsza, a wytwarzanie emulsji jest łatwiejsze przy lepszej jej stabilności i lepszym rozproszeniu lepiszcza w emulsji. Z praktyki można stwierdzić, że zużycie emulgatorów, zarówno prostych, jak i złożonych, waha się przeciętnie w granicach 0,6-3,0% w stosunku do ciężaru gotowej emulsji. Continue reading „Przyblizone zuzycie jednostkowe emulgatorów anionowych”

Emulgatory kationowe

Emulgatory kationowe . Powierzchniowo-czynne produkty kationowe w postaci emulgatorów, stabilizatorów oraz środków adhezyjnych kationoczynnych produkowane są prawie wyłącznie z kwasów tłuszczowych jako surowca wyjściowego, przez stopniową przeróbkę tych kwasów. Ponieważ chemicznie czyste kwasy tłuszczowe są bardzo skomplikowane i kosztowne w produkcji, to wyjściowym surowcem do produkcji wspomnianych poprzednio środków jest mieszanka kwasów tłuszczowych z tłuszczów naturalnych (np. olej sojowy, kokosowy, łój itp.) i kwasów syntetycznych. Kwasy te są łatwiejsze do uzyskania, często jako produkt uboczny przetwórczego przemysłu chemicznego. Continue reading „Emulgatory kationowe”

Na ogól im wiecej tego emulgatora jest w emulsji, tym bardziej jest ona wolno rozpadowa

Na ogół im więcej tego emulgatora jest w emulsji, tym bardziej jest ona wolno rozpadową. Dla otrzymana wystarczająco wolno rozpadowej emulsji w celu wytwarzania, na przykład na zimno, dobrej masy typu betonowego z wypełniaczem 3+4% w mieszance mineralnej o uziarnieniu do 12 mm wystarczy użyć: 0,55% S-B 0,30% AS 0,15% ASO licząc w stosunku do ciężaru asfaltu. Do wytworzenia zaprawy emulsyjnej (typu slurry-seal) należy do emulsji użyć nieco więcej emulgatora ze względu na drobniejsze uziarnienie mieszanki mineralnej (przeważnie do 5 mm), większą zawartość wypełniacza (5+7%, a czasem i do 10%), a tym samym większą powierzchnię właściwą składników mineralnych i możliwość szybszego rozpadu emulsji. W praktyce ilość składników emulgatora złożonego wynosi przeciętnie: 0,55+65 S-B 0,25+30010 AS 0,20+25% ASO. Im drobniejsza jest mieszanka mineralna, a zwłaszcza im więcej jest w niej wypełniacza, tym więcej emulgatora wymaga emulsja dla uniknięcia przedwczesnego jej rozpadu w czasie mieszania. Continue reading „Na ogól im wiecej tego emulgatora jest w emulsji, tym bardziej jest ona wolno rozpadowa”