wiazanie wielorzedowe wymaga mniej cegiel przycinanych

Przy wiązaniu tradycyjnym 75% całej liczby cegieł (cegły licowej) układa murarz kwalifikowany, a tylko 25% murarz podręczny, podczas gdy przy wiązaniu wielorzędowym na murarza kwalifikowanego przypada tylko 58% wszystkich cegieł, a 42010 na jego pomocnika; b) wiązanie wielorzędowe wymaga mniej cegieł przycinanych w narożnikach i zakończeniach muru niż inne wiązania, co daje również oszczędność na robociźnie i materiale; c) wiązanie wielorzędowe pozwala na ułożenie We wnętrzu muru większej liczby połówek niż w innych wiązaniach. Np. w murze grubości 2 cegły wykonanym w wiązaniu wielorzędowym cegły połówkowe stanowią 1/3 całej objętości, podczas gdy przy zastosowaniu wiązania pospolitego stosunek ten nie osiąga nawet liczby 25%; d) lepsza wartość muru pod względem izolacji cieplnej w wypadku niezapełnienia zaprawą spoin podłużnych. Z ujemnych cech wiązania wielorzędowego należy wymienić: a) znaczni€ mniejszą wytrzymałość murów zawierających kanały w porównaniu z murami wykonanymi w wiązaniu pospolitym; b) trudność opierania belek stropowych i innych obciążeń skupionych bezpośrednio na rzędach w pół cegły; c) nieco trudniejszy do zapamiętania układ cegieł w narożnikach, zakończeniach i połączeniach murów pod kątem. Jednak dodatnie cechy wiązania wielowarstwowego znacznie przeważają, toteż w Związku Radzieckim – i w innych krajach wiązania te znalazły już powszechne zastosowanie i są podstawowym typem wiązania nauczanym w szkołach zawodowych dla murarzy. 3. 4. 2. [hasła pokrewne: blaty granitowe, Blaty kuchenne granitowe, kamień na taras ]

Powiązane tematy z artykułem: blaty granitowe Blaty kuchenne granitowe kamień na taras