Wiazanie polskie

Wiązanie polskie. Wiązanie polskie tworzy na powierzchni licowej muru najładniejszy układ spoin. Wiązanie to zostało, wynalezione w średniowieczu przez budowniczych polskich (stąd nazwa – polskie). Używano go przy budowie kościołów do oblicówki obu stron ściany z cegły, wypełnionej wewnętrznym murem z kamienia łamanego. W układzie tym w każdej warstwie występują na przemian główki i wozówki, a każda następna warstwa jest przesunięta wzdłuż muru o 3/4, cegły, wskutek czego główka jednej warstwy wypada zawsze na osiach wozówek warstwy dolnej i górnej. W wiązaniu tym nie ma całkowitego przewiązania spoin jak w wiązaniu pospolitym. Wiązanie to obecnie jest rzadko stosowane, przeważnie przy odbudowie budynków zabytkowych o zewnętrznej powierzchni ścian nie tynkowanej, lecz tylko fugowanej. [hasła pokrewne: wbijanie pali, blaty kamienne, kamień dekoracyjny wewnętrzny ]

Powiązane tematy z artykułem: blaty kamienne kamień dekoracyjny wewnętrzny wbijanie pali